Sayı saymaca

5. doğum gününe haftalar kala biz sayı saymaca öğrenmeye çalışıyoruz. Bol sabırlı, kavgalı,küsmeceli olarak...Saymayı ezbere tekerleme gibi değil görsel olarak öğretmeye çalışsam takılıyoruz sürekli. o takıldıkça içim parçalınıyor.onun isyan etmesine gözlerinin dolmasına .her seferinde çoçuğumda problem mi var kaygısı kafamdan gitmiyor problem bendemidir nedir!

Karne heyecanı :)

Şimdilik Efe karne nedir ne işe yarar pek farkında değil :)ama ben çok çok heyecanlıyım. Aslında birazda korkuyorum ilk stresli başlangıçla uzun yıllar sürecek bir maratona adım atıyoruz.Allah çocuklarımızın yardımcısı olsun bizede bol sabır versin.

Nihayet!

Sonunda bende hiç uyanmadan 04:30 a kadar uyumuşum. Efe hiç ağlamadı bana seslenmedi.Sabah 08:00 de ayaktaydı.Çok şükür bugünüde gördüm.İnşallah böyle devam eder...

uzun zaman oldu...

Kendimi yorgun hissetmemden mi yoksa zamansızlıktanmı yazamadım bilmiyorum.Ama bundan sonra hergün buraya gelip günümüz nasıl geçti anlatacağım yoksa kafayı yemeğe az kaldı :D.

Efe iki gündür okula gidemiyor. Hastaydı ama çok şükür çabuk ve ateşsiz atlattık. Verdiğim şuruptanmı yoksa zencefilli baldan mı bilinmez ama iyi geldikleri kesin;). Yoksa iki günde bir şişe ateş düşürücü biter, antibiyotik ve öksürük ve gribal şuruplar artısı olurdu kuzuma :(. Maşallah demeyi unutmayalım :).

Yorgunum demiştim ya... Bunun sebebi uykusuzluk.Efe beş yılda hala uykusunu düzene oturtamadı.Sanki yeni doğum yapmış anne gibi sürekli ayaktayım geceleri. Sabah uyandığım da sinirli, huzursuz, mutsuz ve balon gibi şişmiş ayaklarla uyanıyorum.Sonrasını anlatmak bile istemiyorum.

Bu sıralar en sabırsızca, heyecanla beklenen doğum günümüz var. Ne kadar kaldı diye minicik parmaklarını birleştirmeden bu kadar mı kaldı anne diye gelip sorunca içim titriyor. Büyüyor... Kendi gibi istekleri, ihtiyaçları aklı... herşeyiyle kocaman bir adam oluyor gözümde. Oysa sadece beş yaşında minicik bir kuzu:)...